Anioł i diabeł

Nie pożyczył mu na piwo, nie pożyczył nikt.

Słońce smaży go od rana, wiatr gorący dmucha,

Diabeł się z pragnienia słania w ten piekielny upał.

Idzie Anioł wśród zieleni, dobrze mu się wiedzie,

Pełno grosza ma w kieszeni i przyjaciół wszędzie.

Nagle przystanęli obaj na drodze pod śliwą.

Zobaczyli, że im wyszedł browar naprzeciwko.

Nie ma szczęścia na tym świecie ni sprawiedliwości,

Anioł pije piwo trzecie, Diabeł mu zazdrości.

Postaw kufla mówi Diabeł - Bóg ci wynagrodzi,

My artyści w taki upał żyć musimy w zgodzie.

Na to Anioł zatrzepotał skrzydeł pióropuszem

I powiada - dam ci dychę w zamian za twą duszę.

Musiał Diabeł Aniołowi wściekłą duszę sprzedać

I stworzyli sobie piekło z odrobiną nieba.