Bal

Moje myśli proszę was, siądźcie jak kruki koło mnie

I z wierszami wraz zapytajcie co słychać u mnie

Ściany przyjaciółki mego domu, jeżeli potraficie

Zapytajcie chociaż raz, jak tam świat mój, jak moje życie

Dziś nic dla ciebie moja pani, nie pogrążysz mnie w żadnym grobie

Odnalazłem dłoń własną dłoń wyciągniętą ku sobie

Rano wyjdę już spokojny, z uśmiechem przyklejonym do twarzy

I rozdam krukom wesołe wiersze na sen, na spełnienie marzeń