Ballada o smutnym skinie

Skin jest całkiem łysy, włosków on nie nosi

Glaca w słońcu błyszczy jakby kombajn kosił

Pejsów nie ma skin, kitek nienawidzi

Boją się go Rabi Murzyni i Żydzi

Najgorsza dla skina jest co roku zima

Jak on ją przetrzyma przecież włosków ni ma

Mamusia na drutach czapkę z wełny robi

Nałóż ją skinie gdy się ochłodzi

Wełna główkę grzeje, ciepło jest pod czaszką

I komórki szare wówczas nie zamarzną

Nasz skin był odważny, czapki nie nałożył

Całą zimę biegał łysy, wiosny już nie dożył

Główka mu zsiniała, uszka odmroziły

Czaszka na pół pękła, szwy wewnątrz puściły