Ci wszyscy ludzie

To także nasza rzecz, nie tylko ich to rzecz,

To także nasza rzecz, nie tylko ich to rzecz,

To stawka winy nie do przebicia.

Ci wszyscy ludzie, których kazał minąć

Nieodwracalnie z pamięci naszej giną

I całych światów kształt odchodzi w diabły.

I całych światów kształt odchodzi w diabły.

Ci wszyscy ludzie, których nie ma już

(Nas dla nich nie ma też, nas dla nich nie ma)

Wiedzą, że nawet nie wiemy gdzie ich grób,

Że oni dla nas to tylko rozmów temat.

Wiedzą, że nawet nie wiemy gdzie ich grób,

Że oni dla nas to tylko rozmów temat.

Ci wszyscy ludzie, którzy wokół nas

Zawsze - nie tacy, zawsze - nie tacy,

Niegodni rozmów i niegodni łask -

Niegodni rozmów i niegodni łask -

Są, żyją, błądzą, więc nie mają racji.

Ci wszyscy ludzie, czyli wszyscy - my

Żyjemy, jak pozwalaliśmy żyć —

Niepamiętanym, niewysłuchanym.