Dwudziesty czwarty lutego

To dwudziesty czwarty był lutego,

Poranna zrzedła mgła,

Wyszło z niej siedem uzbrojonych kryp,

Turecki niosły znak.

No i…

Znów bijatyka, no i…

Znów bijatyka, no i…

Bijatyka cały dzień,

I porąbany dzień, i porąbany łeb,

Razem bracia, aż po zmierzch!

Już pierwszy skrada się do burt,

A zwie się "Goździk" i

Z Algieru Pasza wysłał go,

Żeby nam upuścił krwi.

Następny zbliża się do burt,

A zwie się "Róży Pąk".

Plunęliśmy ze wszystkich rur -

Bardzo prędko szedł na dno.

W naszych rękach dwa i dwa na dnie,

Cała reszta zwiała gdzieś,

No a jeden z nich zabraliśmy

Na starej Anglii brzeg.