Modlitwa jesienna

Przez szyby twych okien zapatrzonych w stawy

Przychodzi jesień cicho, sennie i srebrzyście,

Rozrzuca strzępy złota miedzy zeschłe trawy,

Gdy modlę się o ciebie do żółknących liści.

Blada mgła jesienna snuje się przez wrzosy

I pieśń o barwnej ciszy w sercu wciąż mi dzwoni,

Płynie wiatr alejami, rozwiewa twe włosy,

Jakby chciał się na pamięć nauczyć ich woni.

Ostatnie już w tym roku kwiaty mrą pod płotem,

Stary żuraw studzienny skrzypi gdzieś w oddali,

Jakieś burze błękitne i czarne i złote

Przepływają w twych oczach nie znane mi wcale.