Nie brookliński most

Rozdzierający, jak tygrysa pazur

Antylopy plecy jest smutek człowieczy.

Nie brookliński most, ale przemienić

W jasny, nowy dzień najsmutniejszą noc -

To jest dopiero coś!

Przerażający, jak ozdoba świata

Co w malignie bredzi jest obłęd człowieczy.

Nie brookliński most, lecz na drugą stronę głową przebić się

Przez obłędu los -

To, jest dopiero coś!

Będziemy smucić się starannie,

Będziemy szaleć nienagannie!

Będziemy naprzód niesłychanie!

Ku polanie!

Nie brookliński most, ale przemienić

W jasny, nowy dzień najsmutniejszą noc -

To jest dopiero coś!