O braciach którzy pytali się

1.

Wyszli bracia, wiatr we włosach, co za czas,

W oczach gwiazdy i drzewa na spodzie,

Pochyleni, zanurzeni po pas,

Brodzą w nocy czerwcowej jak w wodzie.

Zatrzaśnięte na krzyż okiennice,

Nieskoszony jescze zapach łąk

I już płoną pozrywane księżyce

W białych lampach zamkniętych rąk.

Ref:

A z miłością się nie jest, czy jest,

Powiedz pierwszy, z kochania słyniesz.

Jeśli nie ma, to i tak szkoda łez,

Jeśli jest, to i tak kiedyś minie.

Wędrowali tak pewnego dnia,

Wędrowali tak w głębokie sny.

Pierwszym bratem chyba byłem ja,

Drugim bratem pewnie byłeś ty.

2.

Czy to życie jest, czy tylko sen,

Pomyśl pierwszy, potem ja pomyślę.

I dziwili się to tamten, to ten,

Las się chwieje, jakby stał na Wiśle.

Mamy umrzeć, czy żyć dalej, może wiesz,

Rozważ pierwszy, potem ja rozważę,

A już spadał powoli jak zmierzch

Odgłos dzwonów bijących na twarze.

Ref:

A z miłością się nie jest, czy jest,

Powiedz pierwszy, z kochania słyniesz.

Jeśli nie ma, to i tak szkoda łez,

Jeśli jest, to i tak kiedyś minie.

Wędrowali tak pewnego dnia,

Wędrowali tak w głębokie sny.

Pierwszym bratem chyba byłem ja,

Drugim bratem pewnie byłeś ty.

x2

Zwrotka 4/4, refren 3/4.