Ocean

Gdzieś daleko w stu stolicach żyją ludzie, biją w dzwony

Niezliczone bataliony przyczajone na granicach

Marszałkowie szklanoocy palą owce i dziewczęta

Kto o kwiatach dziś pamięta, szumią giełdy w głębi nocy

W głębi morza zabłąkany nie chcę nic o ludziach słyszeć

Biały kolor, kolor ciszy, w moim zamku białe ściany

W moim zamku gdzieś w ogrodzie będę czytać wschodnie baśnie

Zanim słońce w morzu zgaśnie, żeby z morza powstać co dzień

A gdy ludzie wypełnieni nienawiścią w jednej chwili

Zniszczą wszystko co stworzyli wielkim ogniem z wnętrza ziemi

Znikną lądy zniknie morze nie wie nikt co będzie potem

W białych światach ja z powrotem w łonie matki się ułożę