Piosenka napisana mimochodem

Jednych dziegciem dzień nakarmi, innych miodem,

Temu głowę wzniesie, temu napnie sznur.

Tym pod nogi róż kobierzec, tamtym - kłodę,

Pozostałym, mimochodem — byle co.

Frustrat skargę śle, laureat pisze odę,

Raz się dobro jawi złem, raz — dobrem zło.

Słowo wpada w morze słów, jak kamień w wodę,

Krążek myśli pozostawi, brnąc na dno —

Mimochodem, mimochodem,

Krążek myśli, brnąc na dno.

Cierpi syty, niepojętym zdjęty głodem,

Zgłodniałego — mimochodem syci złość.

Temu — mostu przęsło, temu - dom z ogrodem,

Komuś o coś chodzi, za kimś — chodzi coś:

Na stracenie, na pożytek i na szkodę,

Jak złośliwie między psy rzucona kość —

Mimochodem, mimochodem,

Między psy rzucona kość.

Tańczą, walczą, zieją żarem, zioną chłodem,

Mimochodem spalą w pył, zetną w lód.

Swego Boga za słomianą szarpią brodę,

By im dał nadziei źdźbło, ładu łut.

Sen — za jawę biorą, karę — za nagrodę,

Odtwarzając krótkie scherzo swe - bez nut,

Mimochodem, mimochodem,

Krótkie scherzo swe — bez nut.

Nic już więcej z tego rymu nie wywiodę,

Mimochodem układając cierpką pieśń.

Pocieszenie tylko dodam na osłodę,

Że w niej drzemie mimochodem ważka treść:

Chwila światła między wschodem a zachodem,

Wobec której trudno tak po prostu przejść

Mimochodem, mimochodem,

Trudno tak po prostu przejść.

Mimochodem… Mimochodem —

Miasto chmur, chwile szczęść.