Świetlany krzyż

Idziemy w jasną z błękitu utkaną dal,

Drogą wśród łąk, pól bezkresnych

I wśród zbóż szumiących fal.

Cicho, szeroko jak okiem spojrzenie śle.

Jakieś się snują marzenia

W wieczornej spowitej mgle

Idziemy naprzód i ciągle pniemy się wzwyż,

By zdobyć szczyt ideałów:

Świetlany harcerski krzyż.