Szkic do portretu

Nikt nie grał na gitarze

Tak jak on

Często przy ogniu pośród nas

Patrząc w gwiaździsty nieba skłon

Siadał śpiewając aż po brzask

Piosenek swoich szukał w szumie traw

Wsłuchiwał się w potoków śpiew

W dźwięki zasypiających miast

I wiatru szept w koronach drzew

Graj graj jeszcze graj

Wołaliśmy gdy zbliżał się świt

Graj graj jeszcze graj

Tych nocy nie zapomni nikt

Nie dbał o wygląd ni o szmal

Daleki był mu wszelki szpan

Wciąż zapatrzony w siną dal

Włóczył się z pudłem tu i tam

Minęło ładnych parę lat

Odkąd już nie widziałem go

Podobno zginął po nim szlak

Gdy odszedł razem z ranną mgłą

Graj graj jeszcze graj

Wołaliśmy gdy zbliżał się świt

Graj graj jeszcze graj

Tych nocy nie zapomni nikt