Testament

1.

Idę samotny wśród gór, zagubiony w świecie –

Wiatr tylko ścieżki me zna,

Słońce niebawem za horyzont się wyniesie,

Światem zawładnie mgła.

Gdy wśród ciemności jakiś ognik ujrzysz,

Będzie to dobry znak,

Nowych ludzi poznam, od nich się nauczę

Gawęd starych tak jak świat.

Ref:

Niech każdy z was się dowie,

Co traci, nie będąc tu,

Świerk szumem ci opowie,

Co zaszło tu przed lat stu.

Strumień orzeźwi ci stopy,

I on kiedyś wody dał

Spragnionym w górach wędrowcom,

Co szli tędy tak jak ja.

2.

Góra za górą chowa swe oblicze,

Lecz te dokładnie już znam,

Żadna mi nie ujdzie, wszystko zaliczę,

Chociaż o drogi szmat.

Wciąż lat przybywa i świat się też starzeje,

Cóż – naturalna to rzecz,

Ktoś, kto przeglądać będzie stare szpargały,

Może przeczyta ten tekst.

Ref:

Niech każdy z was się dowie,

Co traci, nie będąc tu,

Świerk szumem ci opowie,

Co zaszło tu przed lat stu.

Strumień orzeźwi ci stopy,

I on kiedyś wody dał

Spragnionym w górach wędrowcom,

Co szli tędy tak jak ja.