Ulice Londynu

1.

Czy pamiętasz starca, na zamkniętym siedział targu,

Kopał gazety starymi buciorami,

A jego oczy nie prosiły już o nic,

Sprzedawał czas wczorajszymi nowościami.

Ref:

Więc jak możesz mówić, że jesteś sam,

Że dla ciebie słońce nie świeci już.

Daj mi swą dłoń, a pokażę ci Londyn

I może wtedy zmienisz swoje zdanie.

2.

Czy pamiętasz kobietę, która błąka się po mieście,

W jej pięknej niegdyś sukni nie zliczyłbyś dziś łat,

Już nic nie mówi, wzrok ją niesie przed siebie,

W dwóch starych torbach cały dom swój ma.

Ref:

Więc jak możesz mówić, że jesteś sam,

Że dla ciebie słońce nie świeci już.

Daj mi swą dłoń, a pokażę ci Londyn

I może wtedy zmienisz swoje zdanie.

3.

Czy pamiętasz starego pijaka z dzielnicy slumsów,

Jestcieniem swego życia, ulica to jego dom,

Ciepłem darmowej zupy ogrzał dłonie swe.

Pomyśl, jeśli umrze dziś, czy ktoś uroni łzę?

Ref:

Więc jak możesz mówić, że jesteś sam,

Że dla ciebie słońce nie świeci już.

Daj mi swą dłoń, a pokażę ci Londyn

I może wtedy zmienisz swoje zdanie.

4.

Przed przytułkiem dla biednych żołnierzy stary człowiek siadł,

Blask jego medali czas już dawno skradł

I tylko o litość prosi w swej pieśni zimowy wiatr

Dla bohaterów, o których zapomniał bezduszny świat.

Ref:

Więc jak możesz mówić, że jesteś sam,

Że dla ciebie słońce nie świeci już.

Daj mi swą dłoń, a pokażę ci Londyn

I może wtedy zmienisz swoje zdanie.