aEaWiaodą, wiodą drEogi w świaat,
aEaWśraód lesistych gEór zielaeni,
daW mrdocznych grotach znaacząc ślad,
EE7WśrEód zbłąkanych mknE7ąc strumieni.
aEaPoprzez biały zimny śnieg,
aEaŁąki kwietne i majowe,
aEaWiodą, wiodą drogi w świat,
aEaPod gwiazdami mkną na niebie —
daChoć wędrować każdy rad,
EE7W końcu wraca w dom, do siebie.
aEaOczy, które ognia dziw
aEaOglądały — i pieczary,
daPatrzą czule w zieleń niw
EE7I kochany domek stary.