Wódka, tylko wódka

Wchodzi pierwszy zalany, drzwi się zamykają

Widać film ma urwany, kica w kąt jak zając

I w bełkocie: ,,wylali'', bez motywowacji

Pije bo kac jest lepszy, od stanów frustracji

Tylko kto mnie mać tak skurczył do rozmiarów liliputka

Wchodzi facet ubrany, równo jak pod sznurek

Mówi ,,Bardzo przepraszam'', widać zna kulturę

I się chłopcom przedstawił ,,Macie tu aktora''

,,Który, żeby zarobić zgrywa amatora''

,,Ktoś mi kurza twarz podmienił Hamleta na krasnoludka''

Po aktorze, małolat jeszcze ma trądziki

,,W domu rozłam'' powiada, w budzie narkotyki

Jeszcze doszły do tego z wychowania dwóje

,,Synu'' rzekł mu artysta ,,ja cię adoptuję''

Kto urządził tak małego? Jaka na to odtrutka?

Teraz znany dziennikarz, każdy się przymyka

Nie wiadomo czy węszy, czy się też nałykał

Nagle głos małolata przerwał jego ciszę

Pewnie pije, bo trzeźwy tego nie napisze

Co się stało z redaktorem, że się chwieje jak łódka

Teraz na strasznej bani elegancka pani

Nagle wszyscy dookoła chłopcy malowani

Teraz wiem — rzecze dama — czemu kraj zaniemógł

Bowiem tutaj się skryły resztki gentelmanów

Ktoś was chłopcy najmilejsi znów wystrychnął na dudka

Po niej wielki uczony też ubzdryngolony

Ale mądrość w nim taka, że aż bić pokłony

Póki talent mój — rzecze — w rękach decydentów

Ni do pracy powrotu, ni do abstynętów

Kto mnie jeszcze raz przekona, że przyczyny tkwią w skutkach

Na to powstał socjolog, co spał od południa

Który z braku etatu, w szklarni się zatrudniał

Rzekł: pisałem doktorat, że nie problem w ,,czystej''

I dlatego panowie jestem wciąż magistrem

Tylko praca jest odtrutką na taplanie się w smutkach

I wsunęli się wszyscy pod świeżutkie kołdry

Wszyscy, których zjednało, zalewanie mordy

Tylko biedny artysta ciągnął wciąż do ludzi

I z pijackim uporem — śpiących chciał rozbudzić

Co nam szkodzi w tym życiu niech mi z was ktoś odpowie!