Żwawa piosenka o żuczku

Gdy żre mnie nostalgia i chandra mnie tłucze

I nuda się czai przy ścianie sowacza, sowacza

Pojawia się skądyś na stole mym żuczek

I nóżki swe drobne rozkracza rozkracza, rozkracza

I chodzi po gładkiej powierzchni czerniawy

Tu kropkę zostawi, a tam drobny szlaczek, -bny szlaczek

I co raz to w nóżkę podrapie się prawą

Lub wyrwie spod paszki swej kłaczek, swej kłaczek, swej kłaczek

Ja biorę go w dłonie ostrożnie, lekutko

Boć mały to żuczek, a nie olbrzym gacek, -brzym gacek

A potem za udkiem wyrywam mu udko

I kciukiem go miażdżę na placek, na placek, na placek