Malarze

W zorze miasta o wieczorze, w nasze dziś.

Wasze pędzle jak jesienny lotny liść.

Zanurzajcie, kładźcie farby jak się patrzy,

Kładźcie błękit, kładźcie razem blask i cień.

Namalujcie i z zapałem, i z sympatią,

Jak z sympatią przechadzamy się dzień w dzień.

Niech zatłoczą się ulice rozbudzone!

Niech się zacznie, niech się ziści to, co chce!

Wy malujcie, wszystko będzie policzone.

Nie będziemy zgadywali: dobrze? źle?

Przesądzajcie nasze losy jak sędziowie,

Pokosztować nam przyszłości dajcie kęs.

Choć nie znamy się, malujcie nas na zdrowie,

A ja tym, co nie pojmują, wskażę sens!