Nazywali go Marynarz (szanta narciarska)

Słowa: Artur Andrus

Muzyka: Artur Andrus

Wykonawca: Artur Andrus

1.

Nazywali go Marynarz,

Bo opaskę miał na oku,

Na każdym stoku dziewczyna,

Dziewczyna na każdym stoku.

2.

Pochodzi spod Poznania,

Podobno umie wróżyć z kart,

Panny rwie na wiązania,

Mężatki na długość nart.

Ref:

Caryco mokrego śniegu,

Ratrakiem płynę do ciebie pod prąd,

Dobrze, że stoisz na brzegu,

Bo ja właśnie schodzę na ląd…

3.

Nigdy się nie lękał biedy,

I się nie przejmował jutrem.

A jego ratrak był kiedyś,

Zwyczajnym rybackim kutrem.

4.

I woził dorsze i śledzie,

Zimą i latem, okrągły rok.

Teraz jak nieraz przejedzie,

Rybami czuć cały stok.

Ref:

Caryco mokrego śniegu,

Ratrakiem płynę do ciebie pod prąd,

Dobrze, że stoisz na brzegu,

Bo ja właśnie schodzę na ląd…

5.

Wszyscy w porcie odetchnęli,

Zwiał, nim się zakończył sezon.

Jeszcze się tam jak żagiel bieli,

Jego czarny kombinezon.

6.

Odpłynął pod Ustrzyki,

I przez kobiety wpadł w kłopoty.

Forsę z polowań na orczyki,

Przehulał na antybiotyk.

Ref:

Caryco mokrego śniegu,

Ratrakiem płynę do ciebie pod prąd,

Dobrze, że stoisz na brzegu,

Bo ja właśnie schodzę na ląd…

7.

Jeśli kiedyś go zobaczysz,

Na ratraku w podłym świecie,

To powiedz mu, że w Karpaczu,

Czekają na niego dzieci.

8.

I kiedy opuszcza statek,

Żeby się znowu oddać złu,

Każda z dwudziestu siedmiu matek,

Dzieciątku śpiewa do snu.

Ref:

Caryco mokrego śniegu,

Ratrakiem płynę do ciebie pod prąd,

Dobrze, że stoisz na brzegu,

Bo ja właśnie schodzę na ląd…

Ref:

Caryco mokrego śniegu,

Ratrakiem płynę do ciebie pod prąd,

Dobrze, że stoisz na brzegu,

Bo ja właśnie schodzę na ląd…