Pędziwiatr

Idę z wiatrem poprzez świat,

idę tam gdzie hula wiatr.

Tam gdzie oczy niosą mnie,

tam gdzie licho tylko wie.

Idę z moim wiatrem hen,

choć ludziska patrzą źle.

Bom ja przecież pędziwiatr,

dla takiego miejsca brak.

Na gitarze sobie gram,

czasem wiatr wtóruje nam.

I choć mija dzień za dniem,

droga nam nie dłuży się.

Bratem moim kamień jest,

siostrą napotkany kwiat.

Mą miłością droga ta,

która wiedzie poprzez świat.

A gdy skończe drogę swą,

gdy zaginie po mnie ślad.

Ty mój wietrze dalej wiej,

czasem tylko wspomnij mnie.

Czasem zagwiżdż w polu gdzieś,

czasem pogłaszcz stary sad.

Zanuć ludziom moją pieśń,

która wiedzie mnie przez świat.