Piosenka o królu i żołnierzach

Tytuł oryginalny: Piesienka o korole i sołdatach

Słowa: Bułat Okudżawa

Muzyka: Bułat Okudżawa

Wykonawca: Bułat Okudżawa

Metrum: 4/4

1.

A kiedy na państwo ościenne wyruszał nasz król,

Królowa na drogę sucharów mu wór nasuszyła

I dziury na szatach mężowskich starannie zaszyła,

I w dwóch zawiniątkach mu dała machorkę i sól.

2.

A kiedy się żegnał i zamku przekroczyć miał próg,

Objęła go czule i łzę uroniła rzęsistą:

-- A dajże im w kość, bo okrzyczy cię lud pacyfistą

I zabierz im słodkie pierniczki, bo przecież to wróg.

3.

Pod wodzą kaprala oddziały czekają już dwa:

Trzech smutnych żołnierzy i tyluż żołnierzy wesołych.

Rzekł król: — Furda prasa i radio, i cztery żywioły!

Victoria nas czeka i w ogóle, chłopcy, hurra!

4.

Nim zmilkły oklaski, marszowa rozległa się pieśń,

Po drodze do armii król rozkaz skierował odgórny:

Wesołych żołnierzy dać kazał do intendentury,

A smutnych żołnierzy zostawił w piechocie i cześć!

5.

I oto jutrzenka zwycięstwa już błyska zza chmur,

Trzech smutnych żołnierzy spisano co prawda na manko,

A kapral moralny pion tracąc ożenił się z branką,

Lecz łupem zwycięzców ogromny pierniczków padł wór!

6.

Więc grzmijcie orkiestry! Niech serca uderzą nam w takt!

Niech smutek przelotny nam piersi radosnej nie gniecie!

Cóż smutnym żołnierzom po życiu na wesołym świecie?

A słodkich pierniczków dla wszystkich nie starczy i tak!