Piosenka z szabli

Niech w księgach wiedzy szpera rabin

Nauka to jest wymysł diabli

Mądrością moją jest karabin, karabin

I klinga ukochanej szabli.

Nie dbam o szarżę ni o gwiazdkę

Co kiedyś mi przystroją kołnierz

Wy piszcie klechdy i powiastki, powiastki

Ja biję się, jak musi żołnierz.

Nie pnę się do zaszczytów drabin

I generała biorą diabli!

Podporą moją jest karabin

I klinga ukochanej szabli.

Nie tęsknię do kawiarni gwarnej

Gdzie mieszka banda dziwolągów

Gardzę zapachem buduaru, buduaru

Gdzie Ania psoci wśród szezlągów

Nie nęcą mnie zalety babin

Kobieta zdradną, bierz ją diabli

Kochanką moją jest karabin, karabin

I klinga ukochanej szabli

Nie jeden wróg miał na mnie chrapkę

A teraz jęczy w piekle na dnie

Ze śmiercią igram w ciuciubabkę, w ciuciubabkę

Więc może wkrótce mnie dopadnie

Ksiądz niech mnie grzebie albo rabin

Żołnierza się nie czepią diabli

Lecz w grób połóżcie mi karabin, karabin

I klingę ukochanej szabli.